پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۵۲۳

بگشاد بخنده لعل جان پرور خویش

تا بگشادم بگریه چشم تر خویش

او مایۀ شادیت و من کان غمم

او گوهر خود نمود و من گوهر خویش

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۲۵گل کرد ز باده لعل پیراهن خویش
  2. شمارهٔ ۵۲۶ای لعل تورا نهاده جان سر برخط
  3. شمارهٔ ۵۲۷لعل تو کزو شکر شدست اندر خط
  4. شمارهٔ ۵۲۸دل پیشکشت جان و تن آورد چو شمع
  5. شمارهٔ ۵۲۹بر رشتۀ کا رتو فتادیم چو شمع
  6. شمارهٔ ۵۳۰با دشمن و دوست انس گیریم چو شمع
  7. شمارهٔ ۵۳۱ای دشمن ملک تو بغم کشته چو شمع
  8. شمارهٔ ۵۳۲یاری که ندارد از لبش جام طمع
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.