پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۵۱۰

گر دل زتو بگسلند بغم بشکنمش

و آنگه زبر خویش بدور افگنمش

ور دیده بجز تو درست در کس نگرد

یا پرکنمش زخون و یا برکنمش

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۱۲رشک ایدم از جعد تو ای عشوه فروش
  2. شمارهٔ ۵۱۳امشب منم و جام می و نوشانوش
  3. شمارهٔ ۵۱۴گل گفت اگرت هست بتی مه وش خوش
  4. شمارهٔ ۵۱۵ای بر دل من خشم تو چون ناز تو خوش
  5. شمارهٔ ۵۱۶در هم زده یی ز زلف و رخ رنگی خوش
  6. شمارهٔ ۵۱۷ای دیده ندیده چون تو دلخواهی خوش
  7. شمارهٔ ۵۱۸ای مونس جان ، لطف توام مرهم ریش
  8. شمارهٔ ۵۱۹آن سرو که نیست در جهان همتایش
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.