پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۴۸۴

بگذشت و مرا اشک روان بود هنوز

واندر تن من باقی جان بود هنوز

می‌گفت و مرا گوش بدان بود هنوز:

بیچاره فلانی‌ست، جوان بود هنوز!

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۸۶ای غمزۀ خونریز تو چون پیکان تیز
  2. شمارهٔ ۴۸۷چشم تو اگر چه ناتوانست او نیز
  3. شمارهٔ ۴۸۸احوال منت باور اگر نیست ز کس
  4. شمارهٔ ۴۸۹آخر خبری زین دل تنگ بپرس
  5. شمارهٔ ۴۹۰... زمان آینده مترس
  6. شمارهٔ ۴۹۱از حال من سوخته خر من بررس
  7. شمارهٔ ۴۹۲خالیست سیاه بر رخ آن مه وش
  8. شمارهٔ ۴۹۳زلف تو که نیست در درازی همتاش
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.