پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۵۰۳

از غایت آنکه هست بر من نازش

وزبس که کشد خوی بد از من بازش

بر رهگذر باد سخن کم گوید

ترسد که بگوش من رسد آوازش

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۰۵خواهی بریار سیم بر، زر برکش
  2. شمارهٔ ۵۰۶همچون آواز یک زمانم برکش
  3. شمارهٔ ۵۰۷ای زلف توی که با همه نیرنگش
  4. شمارهٔ ۵۰۸نرگس که مرا در نظر آمد چشمش
  5. شمارهٔ ۵۰۹این آتش غم که بر جگر می کشمش
  6. شمارهٔ ۵۱۰گر دل زتو بگسلند بغم بشکنمش
  7. شمارهٔ ۵۱۱گر جان خواهد ز من همه جان دهمش
  8. شمارهٔ ۵۱۲رشک ایدم از جعد تو ای عشوه فروش
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.