فهرست اشعار
- شمارهٔ ۶۱ امروز که باغ و راغ آراسته‌اند
- شمارهٔ ۶۲ ارباب وفا ز ما وفا می‌طلبند
- شمارهٔ ۶۳ در روز ازل بخت زبونم دادند
- شمارهٔ ۶۴ روزم ز فراق دود گلخن سازند
- شمارهٔ ۶۵ آن روز که چهره عذاب افروزند
- شمارهٔ ۶۶ در ساغر عیش باده خامان ریزند
- شمارهٔ ۶۷ این خشک‌بران که دست‌کشت هوسند
- شمارهٔ ۶۸ نوروز چو خان به بخت فیروز کند
- شمارهٔ ۶۹ زآن خوبتری که کس خیال تو کند
- شمارهٔ ۷۰ چون جان و دل از درش سفر ساز کنند
- شمارهٔ ۷۱ این کج نظران به گلشنی رو نکنند
- شمارهٔ ۷۲ عشقت صنما دل مشوش خواهد
- شمارهٔ ۷۳ این خلد که از فیضص ازل یاد دهد
- شمارهٔ ۷۴ آن ساقی گلچهره که می می‌پیمود
- شمارهٔ ۷۵ گر جانت درین بادیه بی‌آب بود
- شمارهٔ ۷۶ شوخی که گلش بهار امید بود
- شمارهٔ ۷۷ هجر تو و دیده آتش و موم بود
- شمارهٔ ۷۸ دوشت گویا دل به خروش آمده بود
- شمارهٔ ۷۹ تیغت که به سوی مو هراسان برود
- شمارهٔ ۸۰ چون در جگرت ناوک غم‌بند شود
- شمارهٔ ۸۱ آن شب که می از لبت شکرنوش شود
- شمارهٔ ۸۲ هرگز چشمم به روی او وانشود
- شمارهٔ ۸۳ هرگز لبم آشنای یارب نشود
- شمارهٔ ۸۴ تا درد غمت صاف محبت نشود
- شمارهٔ ۸۵ بی نام تو نطق ما گل‌افشان نشود
- شمارهٔ ۸۶ چون باده ناز مست جام تو شود
- شمارهٔ ۸۷ دل کشته خنجر ملامت گردید
- شمارهٔ ۸۸ چندی خردم به گرد مردم گردید
- شمارهٔ ۸۹ گر در تو چمن طراز کنعان می‌دید
- شمارهٔ ۹۰ دیریست که از سینه‌ام آهی ندمید
- شمارهٔ ۹۱ نقشی که برین دو صفحه کردند نگار
- شمارهٔ ۹۲ راه در دوست آشکارا مسپار
- شمارهٔ ۹۳ در راه تو سرها به هوای رفتار
- شمارهٔ ۹۴ گر بشکافند مو به موی من زار
- شمارهٔ ۹۵ بعد از عمری که از سفر آمد یار
- شمارهٔ ۹۶ مویی که سترد از سرم آن مایه نور
- شمارهٔ ۹۷ ای کلک تو مشکبار چون طره حور
- شمارهٔ ۹۸ ای کشته ز اشک شوق مژگان پرواز
- شمارهٔ ۹۹ ای خلق تو فیض بخش بستان نیاز
- شمارهٔ ۱۰۰ وقتست که این طلسم دولاب اساس
- شمارهٔ ۱۰۱ خورشید مباش بخت ما گو مه باش
- شمارهٔ ۱۰۲ رندی که شکسته پنجه شور و شرش
- شمارهٔ ۱۰۳ ای طور ز شوق جلوه‌ات خانه به دوش
- شمارهٔ ۱۰۴ ای کرده سپهر در حریم تو رکوع
- شمارهٔ ۱۰۵ ای روی ترا ترجمه در دین مصحف
- شمارهٔ ۱۰۶ ای کرده به خونریز اسیران آهنگ
- شمارهٔ ۱۰۷ با آن که ز جوش حسن آن دلبر شنگ
- شمارهٔ ۱۰۸ آنم که بهار دارد از باغم ننگ
- شمارهٔ ۱۰۹ گردون که نباشدش به بیداد بدل
- شمارهٔ ۱۱۰ امشب که زمانه شد لبالب ز جمال
- شمارهٔ ۱۱۱ در عشق تو ای غم ز غمت مرهم دل
- شمارهٔ ۱۱۲ این فرقه که زد خامه تحقیق رقم
- شمارهٔ ۱۱۳ گفتم رمزی با تو صریح و مبهم
- شمارهٔ ۱۱۴ در مذهب ما دویی حرامست حرام
- شمارهٔ ۱۱۵ چون اخگرت از شعله بجوشد ز مسام
- شمارهٔ ۱۱۶ آنم که لوای ناله افراخته‌ام
- شمارهٔ ۱۱۷ آنم که به هرزه سالها سوخته‌ام
- شمارهٔ ۱۱۸ شب دیده به سیل اشک چندان شستم
- شمارهٔ ۱۱۹ جانا به غم تو زندگانی کردم
- شمارهٔ ۱۲۰ چندان که ز حسن خودپرستی دیدم
متن اشعار به نقل از گنجور.