پرش به محتوای اصلی
فصیحی هروی فصیحی هروی

رباعیات

شمارهٔ ۱۰۱

خورشید مباش بخت ما گو مه باش

زندان آن را دو روز گو خرگه باش

عمری بر ما که مرغ این نه قفسیم

نه بود قفس دو روز هم گو ده باش

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۰۳ای طور ز شوق جلوه‌ات خانه به دوش
  2. شمارهٔ ۱۰۴ای کرده سپهر در حریم تو رکوع
  3. شمارهٔ ۱۰۵ای روی ترا ترجمه در دین مصحف
  4. شمارهٔ ۱۰۶ای کرده به خونریز اسیران آهنگ
  5. شمارهٔ ۱۰۷با آن که ز جوش حسن آن دلبر شنگ
  6. شمارهٔ ۱۰۸آنم که بهار دارد از باغم ننگ
  7. شمارهٔ ۱۰۹گردون که نباشدش به بیداد بدل
  8. شمارهٔ ۱۱۰امشب که زمانه شد لبالب ز جمال
همه‌ی رباعیات ←

فصیحی هروی درباره‌ی فصیحی هروی

میرزا فصیح‌الدین فصیحی هروی فرزند ابوالمکارم (زادهٔ بخارا احتمالاً در سال ۹۸۷ قمری، درگذشتهٔ سال ۱۰۴۹ قمری در هرات) شاعری که از بزرگان سادات هرات بود و نسبش به خواجه عبدالله انصاری می‌رسد. پس از چیرگی عبیدالله خان ازبک بر هرات در ۹۹۷ق، ابوالمکارم با خانواده‌اش به هرات بازگشت و همانجا ساکن شد و در همان زمان، فصیح‌الدین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.