پرش به محتوای اصلی
فصیحی هروی فصیحی هروی

رباعیات

شمارهٔ ۱۰۳

ای طور ز شوق جلوه‌ات خانه به دوش

پروانه پر سوخته حسن تو هوش

بی دیده ز رشک سویت آیم وز شوق

چون مردمک دیده شوم آینه‌پوش

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۰۵ای روی ترا ترجمه در دین مصحف
  2. شمارهٔ ۱۰۶ای کرده به خونریز اسیران آهنگ
  3. شمارهٔ ۱۰۷با آن که ز جوش حسن آن دلبر شنگ
  4. شمارهٔ ۱۰۸آنم که بهار دارد از باغم ننگ
  5. شمارهٔ ۱۰۹گردون که نباشدش به بیداد بدل
  6. شمارهٔ ۱۱۰امشب که زمانه شد لبالب ز جمال
  7. شمارهٔ ۱۱۱در عشق تو ای غم ز غمت مرهم دل
  8. شمارهٔ ۱۱۲این فرقه که زد خامه تحقیق رقم
همه‌ی رباعیات ←

فصیحی هروی درباره‌ی فصیحی هروی

میرزا فصیح‌الدین فصیحی هروی فرزند ابوالمکارم (زادهٔ بخارا احتمالاً در سال ۹۸۷ قمری، درگذشتهٔ سال ۱۰۴۹ قمری در هرات) شاعری که از بزرگان سادات هرات بود و نسبش به خواجه عبدالله انصاری می‌رسد. پس از چیرگی عبیدالله خان ازبک بر هرات در ۹۹۷ق، ابوالمکارم با خانواده‌اش به هرات بازگشت و همانجا ساکن شد و در همان زمان، فصیح‌الدین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.