پرش به محتوای اصلی
فصیحی هروی فصیحی هروی

رباعیات

شمارهٔ ۸۲

هرگز چشمم به روی او وانشود

کز موج نگاه دیده دریا نشود

همچون مژه زیاده در دیده خلد

گر نیم نگه صرف تماشا نشود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۸۴تا درد غمت صاف محبت نشود
  2. شمارهٔ ۸۵بی نام تو نطق ما گل‌افشان نشود
  3. شمارهٔ ۸۶چون باده ناز مست جام تو شود
  4. شمارهٔ ۸۷دل کشته خنجر ملامت گردید
  5. شمارهٔ ۸۸چندی خردم به گرد مردم گردید
  6. شمارهٔ ۸۹گر در تو چمن طراز کنعان می‌دید
  7. شمارهٔ ۹۰دیریست که از سینه‌ام آهی ندمید
  8. شمارهٔ ۹۱نقشی که برین دو صفحه کردند نگار
همه‌ی رباعیات ←

فصیحی هروی درباره‌ی فصیحی هروی

میرزا فصیح‌الدین فصیحی هروی فرزند ابوالمکارم (زادهٔ بخارا احتمالاً در سال ۹۸۷ قمری، درگذشتهٔ سال ۱۰۴۹ قمری در هرات) شاعری که از بزرگان سادات هرات بود و نسبش به خواجه عبدالله انصاری می‌رسد. پس از چیرگی عبیدالله خان ازبک بر هرات در ۹۹۷ق، ابوالمکارم با خانواده‌اش به هرات بازگشت و همانجا ساکن شد و در همان زمان، فصیح‌الدین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.