پرش به محتوای اصلی
فصیحی هروی فصیحی هروی

رباعیات

شمارهٔ ۸۱

آن شب که می از لبت شکرنوش شود

کاش آن شب را صبح فراموش شود

نی‌نی گرهی ز زلف پرخم بگشای

تا صبح به صد هوس سیه‌پوش شود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۸۳هرگز لبم آشنای یارب نشود
  2. شمارهٔ ۸۴تا درد غمت صاف محبت نشود
  3. شمارهٔ ۸۵بی نام تو نطق ما گل‌افشان نشود
  4. شمارهٔ ۸۶چون باده ناز مست جام تو شود
  5. شمارهٔ ۸۷دل کشته خنجر ملامت گردید
  6. شمارهٔ ۸۸چندی خردم به گرد مردم گردید
  7. شمارهٔ ۸۹گر در تو چمن طراز کنعان می‌دید
  8. شمارهٔ ۹۰دیریست که از سینه‌ام آهی ندمید
همه‌ی رباعیات ←

فصیحی هروی درباره‌ی فصیحی هروی

میرزا فصیح‌الدین فصیحی هروی فرزند ابوالمکارم (زادهٔ بخارا احتمالاً در سال ۹۸۷ قمری، درگذشتهٔ سال ۱۰۴۹ قمری در هرات) شاعری که از بزرگان سادات هرات بود و نسبش به خواجه عبدالله انصاری می‌رسد. پس از چیرگی عبیدالله خان ازبک بر هرات در ۹۹۷ق، ابوالمکارم با خانواده‌اش به هرات بازگشت و همانجا ساکن شد و در همان زمان، فصیح‌الدین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.