پرش به محتوای اصلی
فصیحی هروی فصیحی هروی

رباعیات

شمارهٔ ۶۴

روزم ز فراق دود گلخن سازند

در وصل شبم چراغ ایمن سازند

شمعم که درین انجمن راز مرا

هر صبح کشند و باز روشن سازند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۶در ساغر عیش باده خامان ریزند
  2. شمارهٔ ۶۷این خشک‌بران که دست‌کشت هوسند
  3. شمارهٔ ۶۸نوروز چو خان به بخت فیروز کند
  4. شمارهٔ ۶۹زآن خوبتری که کس خیال تو کند
  5. شمارهٔ ۷۰چون جان و دل از درش سفر ساز کنند
  6. شمارهٔ ۷۱این کج نظران به گلشنی رو نکنند
  7. شمارهٔ ۷۲عشقت صنما دل مشوش خواهد
  8. شمارهٔ ۷۳این خلد که از فیضص ازل یاد دهد
همه‌ی رباعیات ←

فصیحی هروی درباره‌ی فصیحی هروی

میرزا فصیح‌الدین فصیحی هروی فرزند ابوالمکارم (زادهٔ بخارا احتمالاً در سال ۹۸۷ قمری، درگذشتهٔ سال ۱۰۴۹ قمری در هرات) شاعری که از بزرگان سادات هرات بود و نسبش به خواجه عبدالله انصاری می‌رسد. پس از چیرگی عبیدالله خان ازبک بر هرات در ۹۹۷ق، ابوالمکارم با خانواده‌اش به هرات بازگشت و همانجا ساکن شد و در همان زمان، فصیح‌الدین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.