شمارهٔ ۷۲

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۷۴آن ساقی گلچهره که می می‌پیمود
2. شمارهٔ ۷۵گر جانت درین بادیه بی‌آب بود
3. شمارهٔ ۷۶شوخی که گلش بهار امید بود
4. شمارهٔ ۷۷هجر تو و دیده آتش و موم بود
5. شمارهٔ ۷۸دوشت گویا دل به خروش آمده بود
6. شمارهٔ ۷۹تیغت که به سوی مو هراسان برود
7. شمارهٔ ۸۰چون در جگرت ناوک غم‌بند شود
8. شمارهٔ ۸۱آن شب که می از لبت شکرنوش شود