شمارهٔ ۷۴

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۷۶شوخی که گلش بهار امید بود
2. شمارهٔ ۷۷هجر تو و دیده آتش و موم بود
3. شمارهٔ ۷۸دوشت گویا دل به خروش آمده بود
4. شمارهٔ ۷۹تیغت که به سوی مو هراسان برود
5. شمارهٔ ۸۰چون در جگرت ناوک غم‌بند شود
6. شمارهٔ ۸۱آن شب که می از لبت شکرنوش شود
7. شمارهٔ ۸۲هرگز چشمم به روی او وانشود
8. شمارهٔ ۸۳هرگز لبم آشنای یارب نشود