پرش به محتوای اصلی
فصیحی هروی فصیحی هروی

رباعیات

شمارهٔ ۶۶

در ساغر عیش باده خامان ریزند

عشاق ز دیده خون به دامان ریزند

بی‌درد کجا ذوق محبت ز کجا

این شهد به کام تلخکامان ریزند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۸نوروز چو خان به بخت فیروز کند
  2. شمارهٔ ۶۹زآن خوبتری که کس خیال تو کند
  3. شمارهٔ ۷۰چون جان و دل از درش سفر ساز کنند
  4. شمارهٔ ۷۱این کج نظران به گلشنی رو نکنند
  5. شمارهٔ ۷۲عشقت صنما دل مشوش خواهد
  6. شمارهٔ ۷۳این خلد که از فیضص ازل یاد دهد
  7. شمارهٔ ۷۴آن ساقی گلچهره که می می‌پیمود
  8. شمارهٔ ۷۵گر جانت درین بادیه بی‌آب بود
همه‌ی رباعیات ←

فصیحی هروی درباره‌ی فصیحی هروی

میرزا فصیح‌الدین فصیحی هروی فرزند ابوالمکارم (زادهٔ بخارا احتمالاً در سال ۹۸۷ قمری، درگذشتهٔ سال ۱۰۴۹ قمری در هرات) شاعری که از بزرگان سادات هرات بود و نسبش به خواجه عبدالله انصاری می‌رسد. پس از چیرگی عبیدالله خان ازبک بر هرات در ۹۹۷ق، ابوالمکارم با خانواده‌اش به هرات بازگشت و همانجا ساکن شد و در همان زمان، فصیح‌الدین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.