پرش به محتوای اصلی
فصیحی هروی فصیحی هروی

رباعیات

شمارهٔ ۹۸

ای کشته ز اشک شوق مژگان پرواز

ایمن بادا شمع تو از سوز و گداز

ای نرگس مست گریه مشکن دل ناز

خون ریز ولی ز چشم مستان نیاز

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۰۰وقتست که این طلسم دولاب اساس
  2. شمارهٔ ۱۰۱خورشید مباش بخت ما گو مه باش
  3. شمارهٔ ۱۰۲رندی که شکسته پنجه شور و شرش
  4. شمارهٔ ۱۰۳ای طور ز شوق جلوه‌ات خانه به دوش
  5. شمارهٔ ۱۰۴ای کرده سپهر در حریم تو رکوع
  6. شمارهٔ ۱۰۵ای روی ترا ترجمه در دین مصحف
  7. شمارهٔ ۱۰۶ای کرده به خونریز اسیران آهنگ
  8. شمارهٔ ۱۰۷با آن که ز جوش حسن آن دلبر شنگ
همه‌ی رباعیات ←

فصیحی هروی درباره‌ی فصیحی هروی

میرزا فصیح‌الدین فصیحی هروی فرزند ابوالمکارم (زادهٔ بخارا احتمالاً در سال ۹۸۷ قمری، درگذشتهٔ سال ۱۰۴۹ قمری در هرات) شاعری که از بزرگان سادات هرات بود و نسبش به خواجه عبدالله انصاری می‌رسد. پس از چیرگی عبیدالله خان ازبک بر هرات در ۹۹۷ق، ابوالمکارم با خانواده‌اش به هرات بازگشت و همانجا ساکن شد و در همان زمان، فصیح‌الدین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.