فهرست اشعار
- شمارهٔ ۶۱ می دود چون طفل بر زانوی آن گل پیرهن
- شمارهٔ ۶۲ بس که سرسبزی بود در طالع بی حاصلان
- شمارهٔ ۶۳ از بس که دید رو، ز لب می پرست ما
- شمارهٔ ۶۴ از بس گل برگشتگی، در آب دارد طالعم
- شمارهٔ ۶۵ بهار افکنده در صحن چمن از سبزه قالی‌ها
- شمارهٔ ۶۶ آن بلبل مستم که ز گلریزی افغان
- شمارهٔ ۶۷ به روی ما چو دف از ذوق می زند سیلی
- شمارهٔ ۶۸ بس که شد مرغ نگاهم بی گل رویت ضعیف
- شمارهٔ ۶۹ مرد خدا نمی شود، گرچه زن از کنار خود
- شمارهٔ ۷۰ هر چند قطره کردیم، در جستجوی دریا
- شمارهٔ ۷۱ یافتم منزلگه وصل تو جای خویش را
- شمارهٔ ۷۲ به مثل سازی خود گر دکان نچیده خدا
- شمارهٔ ۷۳ روان کردم به کویش قاصدی از اشک و می ترسم
- شمارهٔ ۷۴ چو باغ کاغذی این باغ آنچنان تنگ است
- شمارهٔ ۷۵ دوش که در بزم عشق، توبه زاهد شکست
- شمارهٔ ۷۶ به سر گشودن خمهای می چو دست زدیم
- شمارهٔ ۷۷ همچو راه کوچه زنجیر، در صحرای عشق
- شمارهٔ ۷۸ به غیر از عشق اگر آیین دیگر دلنشین می شد
- شمارهٔ ۷۹ ساقی! بط می در قفس طاقچه حیف است
- شمارهٔ ۸۰ همچون سبوی خالی، پر سازم از هوایش
- شمارهٔ ۸۱ ناصح از پند تو بیزارم، چه می گویی مرا
- شمارهٔ ۸۲ نیست یک جا که سرزلف سیاهش نرسد
- شمارهٔ ۸۳ نشاند پیش خود آن شوخ بی حجاب مرا
- شمارهٔ ۸۴ بی قد شمشاد او، دست چنار آمد به درد
- شمارهٔ ۸۵ در هنرمندی ز مردن نیست غم استاد را
- شمارهٔ ۸۶ به نقش بندی رویت چو کف گشاده خدا
- شمارهٔ ۸۷ نقش خیالش نبرد، گرد کدورت ز دل
- شمارهٔ ۸۸ جاده طوفانی دریای سراب است اینجا
- شمارهٔ ۸۹ مشت خسم، ولی چو نشینم به آن بهار
- شمارهٔ ۹۰ ناله برآید از ورق، گریه کنان رود قلم
- شمارهٔ ۹۱ گر گل نکند در طلبت آبله از پا
- شمارهٔ ۹۲ مگر چاه زنخدانت نمایان گشت در صحرا
- شمارهٔ ۹۳ درین محیط که سرگشتگی ست حاصل ما
- شمارهٔ ۹۴ منت آب خضر نیست جوی بر سر ما
- شمارهٔ ۹۵ می شد از خشک و تر این خاکدان قانع به سنگ
- شمارهٔ ۹۶ چون تنور لاله از دودی نشد قسمت پذیر
- شمارهٔ ۹۷ گوش ارباب کرم در عهد ما می گشت کر
- شمارهٔ ۹۸ شورش انداخته در شام و سحر یارب ما
- شمارهٔ ۹۹ ما را به دار عشق، که نزدیک می برد؟
- شمارهٔ ۱۰۰ برگ عیش ناتوانان نیست غیر از دستگیر
- شمارهٔ ۱۰۱ تعظیم عکس روی تو در جلوه گاه جام
- شمارهٔ ۱۰۲ چون داشت از دویی ننگ، یار یگانه ما
- شمارهٔ ۱۰۳ ز بهر نامه بری تا به بام دلبر ما
- شمارهٔ ۱۰۴ کهربا گشتیم و کس باور ندارد درد ما
- شمارهٔ ۱۰۵ آن مرغ بینواییم، کز آشیانه ما
- شمارهٔ ۱۰۶ نیست غیر از گریه در صندوق ابر نوبهار
- شمارهٔ ۱۰۷ در هنر چون شانه زلف بتان بی طالعیم
- شمارهٔ ۱۰۸ ز مرغان دل ما با لب بامش چه می گویی
- شمارهٔ ۱۰۹ ناید نمکچشی چو تنور از دهان ما
- شمارهٔ ۱۱۰ دم زدن از سوز دل در پیش بیدردان عشق
- شمارهٔ ۱۱۱ تو دریایی و طغرا قطره، کی از قطره می آید
- شمارهٔ ۱۱۲ عکس او در بغل نور فکنده ست مرا
- شمارهٔ ۱۱۳ تا جان فدا نمایم، بر زخمه های مطرب
- شمارهٔ ۱۱۴ ما که بر خشت سر خم چون کف می زاده ایم
- شمارهٔ ۱۱۵ رنگ بیدار شدن، گل نکند از بختم
- شمارهٔ ۱۱۶ ما ز پا افتادگان را خواب غفلت برده است
- شمارهٔ ۱۱۷ اگر ساقی نگردد شب انیسم
- شمارهٔ ۱۱۸ ای خوش آن گریه که شوید ز شبم مهلت خواب
- شمارهٔ ۱۱۹ پا ز نازک خانه دل چون کشد آن عطرفام؟
- شمارهٔ ۱۲۰ ما را گرفته بی او، غم در میانه امشب
متن اشعار به نقل از گنجور.