پرش به محتوای اصلی
طغرای مشهدی طغرای مشهدی

ابیات برگزیده از غزلیات

شمارهٔ ۱۱۵

رنگ بیدار شدن، گل نکند از بختم

که پدید آمده چون صورت دیبا در خواب

بر نیاید چون ز گل صد آرزوی عندلیب؟

کز وفا، یک ساله راه آمد به کوی عندلیب

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۱۷اگر ساقی نگردد شب انیسم
  2. شمارهٔ ۱۱۸ای خوش آن گریه که شوید ز شبم مهلت خواب
  3. شمارهٔ ۱۱۹پا ز نازک خانه دل چون کشد آن عطرفام؟
  4. شمارهٔ ۱۲۰ما را گرفته بی او، غم در میانه امشب
  5. شمارهٔ ۱۲۱موج را گشت صبا سلسله جنبان در آب
  6. شمارهٔ ۱۲۲یک دوست در ایران نماند از بهر این غربت زده
  7. شمارهٔ ۱۲۳تا نشستن، ده خطر گل می کند در میکده
  8. شمارهٔ ۱۲۴هرگز ندیده سایه جانانه آفتاب
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.