پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۹مشت خسم، ولی چو نشینم به آن بهار
  2. شمارهٔ ۹۰ناله برآید از ورق، گریه کنان رود قلم
  3. شمارهٔ ۹۱گر گل نکند در طلبت آبله از پا
  4. شمارهٔ ۹۲مگر چاه زنخدانت نمایان گشت در صحرا
  5. شمارهٔ ۹۳درین محیط که سرگشتگی ست حاصل ما
  6. شمارهٔ ۹۴منت آب خضر نیست جوی بر سر ما
  7. شمارهٔ ۹۵می شد از خشک و تر این خاکدان قانع به سنگ
  8. شمارهٔ ۹۶چون تنور لاله از دودی نشد قسمت پذیر
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.