پرش به محتوای اصلی
طغرای مشهدی طغرای مشهدی

ابیات برگزیده از غزلیات

شمارهٔ ۸۵

در هنرمندی ز مردن نیست غم استاد را

زنده دارد کار شیرین، تا ابد فرهاد را

تا ابد آدم نخوردی نیم گندم از بهشت

در ازل خوردی اگر یک جو غم اولاد را

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۷نقش خیالش نبرد، گرد کدورت ز دل
  2. شمارهٔ ۸۸جاده طوفانی دریای سراب است اینجا
  3. شمارهٔ ۸۹مشت خسم، ولی چو نشینم به آن بهار
  4. شمارهٔ ۹۰ناله برآید از ورق، گریه کنان رود قلم
  5. شمارهٔ ۹۱گر گل نکند در طلبت آبله از پا
  6. شمارهٔ ۹۲مگر چاه زنخدانت نمایان گشت در صحرا
  7. شمارهٔ ۹۳درین محیط که سرگشتگی ست حاصل ما
  8. شمارهٔ ۹۴منت آب خضر نیست جوی بر سر ما
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.