فهرست اشعار
- شمارهٔ ۳۶۱ همیشه خنده شادی به آن لبان مخصوص
- شمارهٔ ۳۶۲ نه خانقاه نشین می شویم و نی مرتاض
- شمارهٔ ۳۶۳ دهم دو ملک به یک نغمه رباب عوض
- شمارهٔ ۳۶۴ حضور وقت نمی‌یابم و حلاوت فرض
- شمارهٔ ۳۶۵ هر صبح کن دو جام شراب مغانه فرض
- شمارهٔ ۳۶۶ از جمال تو کمال بشری بود غرض
- شمارهٔ ۳۶۷ روی دل با دوست باید داشت در مرگ و نشاط
- شمارهٔ ۳۶۸ حکم جفا صحیح و امید وفا غلط
- شمارهٔ ۳۶۹ صد جا در انتخاب تو پیدا کنم غلط
- شمارهٔ ۳۷۰ در عشق کار بوده و سامان نبوده شرط
- شمارهٔ ۳۷۱ جگر به خنده همی‌سوز و بر کران می‌غلت
- شمارهٔ ۳۷۲ درود پاک تو بر ریش باصفا واعظ
- شمارهٔ ۳۷۳ نی خاطرم از کتاب محظوظ
- شمارهٔ ۳۷۴ اگر تو نشنوی از ناله‌های زار چه حظ
- شمارهٔ ۳۷۵ هنوز عارف و عامی نداشتند نزاع
- شمارهٔ ۳۷۶ به فالی از لب تو تا ابد هما قانع
- شمارهٔ ۳۷۷ پای کوبان دست افشان در سماع
- شمارهٔ ۳۷۸ فریب دختر رز خواهشیست نامسموع
- شمارهٔ ۳۷۹ کند همیشه به دل چشم روسیاه نزاع
- شمارهٔ ۳۸۰ گوید سحر که شب گذر افکنده ای به باغ
- شمارهٔ ۳۸۱ راز دیرینه ز رخ پرده برانداخت دریغ
- شمارهٔ ۳۸۲ نه گل این جا ز عشق خار فارغ
- شمارهٔ ۳۸۳ جان به لب از شوق و می آرند پیغامم دروغ
- شمارهٔ ۳۸۴ نالم ز چرخ اگر نه بر افغان خورم دریغ
- شمارهٔ ۳۸۵ آنی به اثر داری و شأنی به تصرف
- شمارهٔ ۳۸۶ فتنه با زلف تو گرفته طرف
- شمارهٔ ۳۸۷ تو این گشاد و گره‌ها به دام فکر مباف
- شمارهٔ ۳۸۸ هرکه تایِب گردد از می بر رخ او رنگ حیف
- شمارهٔ ۳۸۹ کرشمه تو برد از قمارخانه حریف
- شمارهٔ ۳۹۰ لب ساقی روان‌ها، دل چشمه حقایق
- شمارهٔ ۳۹۱ صبح اول کرده عشقت عشوه‌ای در کار عشق
- شمارهٔ ۳۹۲ رفیق تر نکند در ره تو کام رفیق
- شمارهٔ ۳۹۳ ره نداد آن قدرم بر سر خوان تو ملک
- شمارهٔ ۳۹۴ نگشت دامن گردی درین بیابان چاک
- شمارهٔ ۳۹۵ درهای بسته واشد ز آه سحر مبارک
- شمارهٔ ۳۹۶ رسید فصل گل و عیش گلشنم نزدیک
- شمارهٔ ۳۹۷ نقش دیبا چنان کشید فرنگ
- شمارهٔ ۳۹۸ تا عشق چه ها کند به بلبل
- شمارهٔ ۳۹۹ مرحبا ساقی خجسته جمال
- شمارهٔ ۴۰۰ گر کشف حجب خواهی بستان می ناب اول
- شمارهٔ ۴۰۱ درین بستان به جهد از خار بگسل
- شمارهٔ ۴۰۲ به لغزش دست از دلدار مگسل
- شمارهٔ ۴۰۳ نیم ز کعبه به می خوردن مجاز خجل
- شمارهٔ ۴۰۴ زان شب که یار کرد نگاهی به سوی دل
- شمارهٔ ۴۰۵ نخست عشق به میخانه کرد نزول
- شمارهٔ ۴۰۶ کتاب خوانده شد و، شبهه‌ای نشد مغفول
- شمارهٔ ۴۰۷ منادیست در آن کو که خون زنده سبیل
- شمارهٔ ۴۰۸ صبح چو دم برآورد همرهی صبا کنم
- شمارهٔ ۴۰۹ ما حال خویش بی‌سر و بی‌پا نوشته‌ایم
- شمارهٔ ۴۱۰ ما به برهان و خبر پیرو ترسا نشویم
- شمارهٔ ۴۱۱ گهی بر فرش سنبل، گاه بر روی گیا افتم
- شمارهٔ ۴۱۲ ما چو سیل این خار از اول به پشت پا زدیم
- شمارهٔ ۴۱۳ نمی گردید کوته رشته معنی، رها کردم
- شمارهٔ ۴۱۴ از ما حذر که دست ز آداب شسته‌ایم
- شمارهٔ ۴۱۵ ما قلم در آتش و دفتر در آب افکنده‌ایم
- شمارهٔ ۴۱۶ می‌روم زین کوی و وز رشک محبت می‌روم
- شمارهٔ ۴۱۷ باز از جرم شکایت ناامید از رحمتم
- شمارهٔ ۴۱۸ تا به کی خیمه چو گل بر گذر باد زنم
- شمارهٔ ۴۱۹ سوزن به دل از بخیه و پیوند شکستیم
- شمارهٔ ۴۲۰ بسیار نظره کردم در گرم و سرد عالم
متن اشعار به نقل از گنجور.