پرش به محتوای اصلی
نظیری نیشابوری نظیری نیشابوری

غزلیات

شمارهٔ ۴۱۰

ما به برهان و خبر پیرو ترسا نشویم

تا رخ بت نپرستیم شکیبا نشویم

در تماشای تو چون آینه گم گردیدیم

که ز پیدایی دیدار تو پیدا نشویم

مهر بر لب چو سر کیسه ممسک زده ایم

تا سر شیشه می وانشود، وانشویم

سرمه در دیده دل تا نکشد لطف حکیم

گر سراپای شود دیده که بینا نشویم

برگذر بودن حسن گل و خوبی بهار

گوشمالی است که مشغول تماشا نشویم

ابتلاهای عزیزان همه زآنست که ما

غره مهلت ده روزه دنیا نشویم

نقش امید به صد دوزخ و دریا، شستیم

تا دگر مصدر هر عرض تمنا نشویم

نرود خامه تکلیف خرد، از سر ما

تا چو سودای جنون، بی سر و بی پا نشویم

قیمت خاک در آن کوی، به افلاک رسید

ما ندانیم چه نرخیم، که بالا نشویم

بگذارید که در تنگ شکر، گم گردیم

کان پشیزیم که بیعانه سودا نشویم

در محبت دل و دین باختن اول قدم است

ما «نظیری» ز تو خرسند به این‌ها نشویم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۴۱۲ما چو سیل این خار از اول به پشت پا زدیم
  2. شمارهٔ ۴۱۳نمی گردید کوته رشته معنی، رها کردم
  3. شمارهٔ ۴۱۴از ما حذر که دست ز آداب شسته‌ایم
  4. شمارهٔ ۴۱۵ما قلم در آتش و دفتر در آب افکنده‌ایم
  5. شمارهٔ ۴۱۶می‌روم زین کوی و وز رشک محبت می‌روم
  6. شمارهٔ ۴۱۷باز از جرم شکایت ناامید از رحمتم
  7. شمارهٔ ۴۱۸تا به کی خیمه چو گل بر گذر باد زنم
  8. شمارهٔ ۴۱۹سوزن به دل از بخیه و پیوند شکستیم
همه‌ی غزلیات ←

نظیری نیشابوری درباره‌ی نظیری نیشابوری

محمدحسین نظیری نیشابوری (زادهٔ نیمهٔ دوم سدهٔ دهم هجری قمری در نیشابور، درگذشتهٔ ۱۰۲۱ هجری قمری در آگرهٔ هند) از شاعران مؤلف و صاحب سبک تاریخ شعر پارسی به‌شمار می‌رود که بر جریانات شعری معاصر و بعد از خود تأثیری عمیق نهاد. وی پس از گذراندن تحصیلات، به شاعری روی آورد و برای آزمودن طبع، به کاشان که از مراکز مهم شعر پار...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.