پرش به محتوای اصلی
نظیری نیشابوری نظیری نیشابوری

غزلیات

شمارهٔ ۴۰۰

گر کشف حجب خواهی بستان می ناب اول

ور علم ازل جویی بگذر ز کتاب اول

در عشق مکش دفتر کاسرار لدنی را

گویند به وحی آخر آرند به خواب اول

خواهی به یکی آری دل را ز پریشانی

در معبد بت رویی چندیش بتاب اول

تا صاف ملایک را بر خاک تو پیمایند

در مدرسه بر سرکش دردی شراب اول

در حلقه نمی گنجی تا پخته نمی گردی

شرط است که میخواران سازند کباب اول

شاید به شب ظلمت رب ارنی گوییم

ما را به لب ساغر رفتست خطاب اول

تا هست دمی باقی محروم مکن ساقی

می ها به خم افکندیم با تو به حجاب اول

ما را به صد افسانه در خواب چو می کردی

از بهر چه می کردی بیدار ز خواب اول

در پیری و محرومی خوردیم می و خفتیم

گر دور ز سرگیری زین پیر خراب اول

سهلست اگر کاری برعکس صواب افتد

چون وضع جهان کردند از روی شتاب اول

بیش از همه می بارد بر کشت «نظیری » را

کو تخم نمی کارد بر فکر سحاب اول

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۴۰۲به لغزش دست از دلدار مگسل
  2. شمارهٔ ۴۰۳نیم ز کعبه به می خوردن مجاز خجل
  3. شمارهٔ ۴۰۴زان شب که یار کرد نگاهی به سوی دل
  4. شمارهٔ ۴۰۵نخست عشق به میخانه کرد نزول
  5. شمارهٔ ۴۰۶کتاب خوانده شد و، شبهه‌ای نشد مغفول
  6. شمارهٔ ۴۰۷منادیست در آن کو که خون زنده سبیل
  7. شمارهٔ ۴۰۸صبح چو دم برآورد همرهی صبا کنم
  8. شمارهٔ ۴۰۹ما حال خویش بی‌سر و بی‌پا نوشته‌ایم
همه‌ی غزلیات ←

نظیری نیشابوری درباره‌ی نظیری نیشابوری

محمدحسین نظیری نیشابوری (زادهٔ نیمهٔ دوم سدهٔ دهم هجری قمری در نیشابور، درگذشتهٔ ۱۰۲۱ هجری قمری در آگرهٔ هند) از شاعران مؤلف و صاحب سبک تاریخ شعر پارسی به‌شمار می‌رود که بر جریانات شعری معاصر و بعد از خود تأثیری عمیق نهاد. وی پس از گذراندن تحصیلات، به شاعری روی آورد و برای آزمودن طبع، به کاشان که از مراکز مهم شعر پار...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.