پرش به محتوای اصلی
نظیری نیشابوری نظیری نیشابوری

غزلیات

شمارهٔ ۴۰۲

به لغزش دست از دلدار مگسل

گر افتد زلتی از کار مگسل

به نقصانی که یابد خرقه سهل است

به رفتن خرقه از هر خار مگسل

در میخانه آخر می گشایند

تو رفت و آمد از خمار مگسل

قباسبزان قریب چشمه سارند

چو ابر از دامن کهسار مگسل

به شهر روشنان صیقل گرانند

به خشت از آینه زنگار مگسل

اگر عاشق شدی دل را نگهدار

مگردان سبحه و زنار مگسل

غلط سنجان عامی دشمنانند

کمر در صحبت اغیار مگسل

پریشانی کند پامال و خوارش

گهر را عقد در بازار مگسل

نسیم آخر شمیمی می رساند

تو رفت و آمد از گلزار مگسل

ته کیسه پی ایثار بشکاف

کرم هر ساعت از دینار مگسل

به هر جرمی که مستانت برانند

تو دست از دامن خمار مگسل

به قدر آن که از سوزن کشی تار

اگر زنار مانی تار مگسل

«نظیری » بس نخواهد کرد اناالحق

خلیفه گو رسن از دار مگسل

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۴۰۴زان شب که یار کرد نگاهی به سوی دل
  2. شمارهٔ ۴۰۵نخست عشق به میخانه کرد نزول
  3. شمارهٔ ۴۰۶کتاب خوانده شد و، شبهه‌ای نشد مغفول
  4. شمارهٔ ۴۰۷منادیست در آن کو که خون زنده سبیل
  5. شمارهٔ ۴۰۸صبح چو دم برآورد همرهی صبا کنم
  6. شمارهٔ ۴۰۹ما حال خویش بی‌سر و بی‌پا نوشته‌ایم
  7. شمارهٔ ۴۱۰ما به برهان و خبر پیرو ترسا نشویم
  8. شمارهٔ ۴۱۱گهی بر فرش سنبل، گاه بر روی گیا افتم
همه‌ی غزلیات ←

نظیری نیشابوری درباره‌ی نظیری نیشابوری

محمدحسین نظیری نیشابوری (زادهٔ نیمهٔ دوم سدهٔ دهم هجری قمری در نیشابور، درگذشتهٔ ۱۰۲۱ هجری قمری در آگرهٔ هند) از شاعران مؤلف و صاحب سبک تاریخ شعر پارسی به‌شمار می‌رود که بر جریانات شعری معاصر و بعد از خود تأثیری عمیق نهاد. وی پس از گذراندن تحصیلات، به شاعری روی آورد و برای آزمودن طبع، به کاشان که از مراکز مهم شعر پار...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.