پرش به محتوای اصلی
نظیری نیشابوری نظیری نیشابوری

غزلیات

شمارهٔ ۳۸۲

نه گل این جا ز عشق خار فارغ

نه مل از شورش خمار فارغ

درین مجلس طرب هر دم فزونست

نگردد ساقی از ایثار فارغ

شب آمد نوبت سودای ما شد

ز شور و فتنه شد بازار فارغ

ملک خفت و عسس طبل سوم زد

شدیم از زحمت اغیار فارغ

رقیب و پاسبان خوابید و گردید

دل پوینده از زنهار فارغ

شکر لب بوسه ها بر کام جان داد

لب جوینده از اظهار فارغ

به یکرنگی و یک تایی رسیدیم

شدیم از مصحف و زنار فارغ

از آن سودای ما آخر نگردید

که حسن او نگشت از کار فارغ

به شب از بس که گستاخم «نظیری »

نگردم روز از استغفار فارغ

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۸۴نالم ز چرخ اگر نه بر افغان خورم دریغ
  2. شمارهٔ ۳۸۵آنی به اثر داری و شأنی به تصرف
  3. شمارهٔ ۳۸۶فتنه با زلف تو گرفته طرف
  4. شمارهٔ ۳۸۷تو این گشاد و گره‌ها به دام فکر مباف
  5. شمارهٔ ۳۸۸هرکه تایِب گردد از می بر رخ او رنگ حیف
  6. شمارهٔ ۳۸۹کرشمه تو برد از قمارخانه حریف
  7. شمارهٔ ۳۹۰لب ساقی روان‌ها، دل چشمه حقایق
  8. شمارهٔ ۳۹۱صبح اول کرده عشقت عشوه‌ای در کار عشق
همه‌ی غزلیات ←

نظیری نیشابوری درباره‌ی نظیری نیشابوری

محمدحسین نظیری نیشابوری (زادهٔ نیمهٔ دوم سدهٔ دهم هجری قمری در نیشابور، درگذشتهٔ ۱۰۲۱ هجری قمری در آگرهٔ هند) از شاعران مؤلف و صاحب سبک تاریخ شعر پارسی به‌شمار می‌رود که بر جریانات شعری معاصر و بعد از خود تأثیری عمیق نهاد. وی پس از گذراندن تحصیلات، به شاعری روی آورد و برای آزمودن طبع، به کاشان که از مراکز مهم شعر پار...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.