پرش به محتوای اصلی
نظیری نیشابوری نظیری نیشابوری

غزلیات

شمارهٔ ۳۷۳

نی خاطرم از کتاب محظوظ

نی طبع ز انتخاب محظوظ

از بس که مشوشم نگردم

از بوی گل و گلاب محظوظ

کوثر به شراب می فروشم

مستسقیم و ز آب محظوظ

صد شهر کنم به گریه ویران

دیوانه ام از خراب محظوظ

پوشیده حیا جمال حالم

محظوظم ازین نقاب محظوظ

گر آتش دوزخ آتش ماست

کافر شود از عذاب محظوظ

ور کار به آن فرشته خویست

عاصی شود از حساب محظوظ

از باده تلخ توبه ام داد

گردیدم ازین شراب محظوظ

آتش به رگ و پیش رسیده

گشتم ز دل کباب محظوظ

از فرقت آب تا خبر شد

ماهی شد از اضطراب محظوظ

ظاهر شد و گفت لن ترانی

موسی شد ازین جواب محظوظ

بررفت به آسمان «نظیری »

شد ذره ز آفتاب محظوظ

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۷۵هنوز عارف و عامی نداشتند نزاع
  2. شمارهٔ ۳۷۶به فالی از لب تو تا ابد هما قانع
  3. شمارهٔ ۳۷۷پای کوبان دست افشان در سماع
  4. شمارهٔ ۳۷۸فریب دختر رز خواهشیست نامسموع
  5. شمارهٔ ۳۷۹کند همیشه به دل چشم روسیاه نزاع
  6. شمارهٔ ۳۸۰گوید سحر که شب گذر افکنده ای به باغ
  7. شمارهٔ ۳۸۱راز دیرینه ز رخ پرده برانداخت دریغ
  8. شمارهٔ ۳۸۲نه گل این جا ز عشق خار فارغ
همه‌ی غزلیات ←

نظیری نیشابوری درباره‌ی نظیری نیشابوری

محمدحسین نظیری نیشابوری (زادهٔ نیمهٔ دوم سدهٔ دهم هجری قمری در نیشابور، درگذشتهٔ ۱۰۲۱ هجری قمری در آگرهٔ هند) از شاعران مؤلف و صاحب سبک تاریخ شعر پارسی به‌شمار می‌رود که بر جریانات شعری معاصر و بعد از خود تأثیری عمیق نهاد. وی پس از گذراندن تحصیلات، به شاعری روی آورد و برای آزمودن طبع، به کاشان که از مراکز مهم شعر پار...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.