فهرست اشعار
- رباعی شمارهٔ ۳۶۱ عشقت به دلم درآمد و شاد برفت
- رباعی شمارهٔ ۳۶۲ عشق تو چنین حکیم و استاد چراست
- رباعی شمارهٔ ۳۶۳ عشق تو در اطراف گیائی میتاخت
- رباعی شمارهٔ ۳۶۴ عشقی که از او وجود بی‌جان میزیست
- رباعی شمارهٔ ۳۶۵ عشقی نه به اندازهٔ ما در سر ماست
- رباعی شمارهٔ ۳۶۶ عقل آمد و پندِ عاشقان پیش گرفت
- رباعی شمارهٔ ۳۶۷ عمریست که جان بنده بی‌خویشتن است
- رباعی شمارهٔ ۳۶۸ قومی غمگین و خود ندان غم ز کجاست
- رباعی شمارهٔ ۳۶۹ گر آتش دل نیست پس این دود چراست
- رباعی شمارهٔ ۳۷۰ گر آه کنم آه بدین قانع نیست
- رباعی شمارهٔ ۳۷۱ گر باد بر آن زلف پریشان زندت
- رباعی شمارهٔ ۳۷۲ گر بر سر شهوت و هوا خواهی رفت
- رباعی شمارهٔ ۳۷۳ گر جملهٔ آفاق همه غم بگرفت
- رباعی شمارهٔ ۳۷۴ گر دامن وصل تو کشم جنگی نیست
- رباعی شمارهٔ ۳۷۵ گر در وصلی بهشت یا باغ اینست
- رباعی شمارهٔ ۳۷۶ گر دف نبود نیشکر او دف ماست
- رباعی شمارهٔ ۳۷۷ گر شرم همی از آن و این باید داشت
- رباعی شمارهٔ ۳۷۸ گرمای تموز از دل پردرد شماست
- رباعی شمارهٔ ۳۷۹ گر حلقهٔ آن زلف چو شستت نگرفت
- رباعی شمارهٔ ۳۸۰ کس دل ندهد بدو که خونخوار منست
- رباعی شمارهٔ ۳۸۱ کس نیست که اندر هوسی شیدا نیست
- رباعی شمارهٔ ۳۸۲ گفتار تو زر و فعلت ارزیزین است
- رباعی شمارهٔ ۳۸۳ گفتا که بیا سماع در کار شده‌است
- رباعی شمارهٔ ۳۸۴ گفتا که شکست توبه بازآمد مست
- رباعی شمارهٔ ۳۸۵ گفتم بجهم همچو کبوتر ز کفت
- رباعی شمارهٔ ۳۸۶ گفتم چشمم که هست خاک کویت
- رباعی شمارهٔ ۳۸۷ گفتم دلم از تو بوسه‌ای خواهانست
- رباعی شمارهٔ ۳۸۸ گفتم عشقت مرا بت و خویش منست
- رباعی شمارهٔ ۳۸۹ گفتم که بیا بچشم من درنگریست
- رباعی شمارهٔ ۳۹۰ گفتند که دل دگر هوائی می‌پخت
- رباعی شمارهٔ ۳۹۱ گفتم که دلم آلت و انگاز منست
- رباعی شمارهٔ ۳۹۲ گفتند که شش جهت همه نور خداست
- رباعی شمارهٔ ۳۹۳ گفتی چونی بنده چنانست که هست
- رباعی شمارهٔ ۳۹۴ گفتی گشتم ملول و سودام گرفت
- رباعی شمارهٔ ۳۹۵ کم باد سَری که آن سَران را پا نیست
- رباعی شمارهٔ ۳۹۶ کوچک بودن بزرگ را کوچک نیست
- رباعی شمارهٔ ۳۹۷ گویند بیا به باغ کانجا لاغ است
- رباعی شمارهٔ ۳۹۸ گویند که صاحب فنون عقل کل است
- رباعی شمارهٔ ۳۹۹ گویند که عشق عاقبت تسکین است
- رباعی شمارهٔ ۴۰۰ گویند مرا که این همه درد چراست
- رباعی شمارهٔ ۴۰۱ لطف تو جهانی و قرانی افراشت
- رباعی شمارهٔ ۴۰۲ ما را به جز این زبان ، زبانی دگر است
- رباعی شمارهٔ ۴۰۳ ما را بدم پیر نگه نتوان داشت
- رباعی شمارهٔ ۴۰۴ ما عاشق عشقیم که عشق است نجات
- رباعی شمارهٔ ۴۰۵ ما عاشق عشقیم و مسلمان دگر است
- رباعی شمارهٔ ۴۰۶ ماه عید است و خلق زیر و زبر است
- رباعی شمارهٔ ۴۰۷ ماهی تو که فتنه‌ای ندارم ز تو دست
- رباعی شمارهٔ ۴۰۸ ماهی که نه زیر و نی به بالاست کجاست
- رباعی شمارهٔ ۴۰۹ مرغ جان را میل سوی بالا نیست
- رباعی شمارهٔ ۴۱۰ مرغ دل من چو ترک این دانه گرفت
- رباعی شمارهٔ ۴۱۱ مر وصل ترا هزار صاحب هوس است
- رباعی شمارهٔ ۴۱۲ مست است دو چشم از دو چشم مستت
- رباعی شمارهٔ ۴۱۳ مستم ز خمار عبهر جادویت
- رباعی شمارهٔ ۴۱۴ مستی ز ره آمد و بما در پیوست
- رباعی شمارهٔ ۴۱۵ معشوق شراب‌خوار و بیسامانست
- رباعی شمارهٔ ۴۱۶ من آن توام کام منت باید جست
- رباعی شمارهٔ ۴۱۷ من بندهٔ آن کسم که بیماش خوش است
- رباعی شمارهٔ ۴۱۸ من زان جانم که جانها را جانست
- رباعی شمارهٔ ۴۱۹ منصور حلاجی که اناالحق میگفت
- رباعی شمارهٔ ۴۲۰ من کوهم و قال من صدای یار است
متن اشعار به نقل از گنجور.