پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۴۰۱

لطف تو جهانی و قرانی افراشت

وین تعبیه‌های خود به چیزی ننگاشت

یک قطره از آن آب در این بحر چکید

یگدانه ز انبار در این صحرا کاشت

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۴۰۳ما را بدم پیر نگه نتوان داشت
  2. رباعی شمارهٔ ۴۰۴ما عاشق عشقیم که عشق است نجات
  3. رباعی شمارهٔ ۴۰۵ما عاشق عشقیم و مسلمان دگر است
  4. رباعی شمارهٔ ۴۰۶ماه عید است و خلق زیر و زبر است
  5. رباعی شمارهٔ ۴۰۷ماهی تو که فتنه‌ای ندارم ز تو دست
  6. رباعی شمارهٔ ۴۰۸ماهی که نه زیر و نی به بالاست کجاست
  7. رباعی شمارهٔ ۴۰۹مرغ جان را میل سوی بالا نیست
  8. رباعی شمارهٔ ۴۱۰مرغ دل من چو ترک این دانه گرفت
همه‌ی رباعیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.