پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۴۱۰

مرغ دل من چو ترک این دانه گرفت

انصاف بده که نیک مردانه گرفت

از دل چو بماند دلبرش دست کشید

از جان چو بجست پای جانانه گرفت

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۴۱۲مست است دو چشم از دو چشم مستت
  2. رباعی شمارهٔ ۴۱۳مستم ز خمار عبهر جادویت
  3. رباعی شمارهٔ ۴۱۴مستی ز ره آمد و بما در پیوست
  4. رباعی شمارهٔ ۴۱۵معشوق شراب‌خوار و بیسامانست
  5. رباعی شمارهٔ ۴۱۶من آن توام کام منت باید جست
  6. رباعی شمارهٔ ۴۱۷من بندهٔ آن کسم که بیماش خوش است
  7. رباعی شمارهٔ ۴۱۸من زان جانم که جانها را جانست
  8. رباعی شمارهٔ ۴۱۹منصور حلاجی که اناالحق میگفت
همه‌ی رباعیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.