پرش به محتوای اصلی
مولانا

مولانا

رباعیات

۱,۹۹۴ شعر

فهرست اشعار

  1. رباعی شمارهٔ ۱ آن دل که شد او قابل انوار خدا
  2. رباعی شمارهٔ ۲ آن شمع رخ تو لگنی نیست بیا
  3. رباعی شمارهٔ ۳ آن کس که ترا نقش کند او تنها
  4. رباعی شمارهٔ ۴ آن لعل سخن که جان دهد مرجان را
  5. رباعی شمارهٔ ۵ آن وقت که بحر کل شود ذات مرا
  6. رباعی شمارهٔ ۶ آواز ترا طبع دل ما بادا
  7. رباعی شمارهٔ ۷ از آتش عشق در جهان گرمی‌ها
  8. رباعی شمارهٔ ۸ از بادهٔ لعل، ناب شد گوهر ما
  9. رباعی شمارهٔ ۹ از خاک ندیده تیره ایامان را
  10. رباعی شمارهٔ ۱۰ از ذکر بسی نور فزاید مه را
  11. رباعی شمارهٔ ۱۱ افسوس که بیگاه شد و ما تنها
  12. رباعی شمارهٔ ۱۲ انجیرفروش را چه بهتر جانا
  13. رباعی شمارهٔ ۱۳ اول به هزار لطف بنواخت مرا
  14. رباعی شمارهٔ ۱۴ ای آنکه چو آفتاب فرد است بیا
  15. رباعی شمارهٔ ۱۵ ای آنکه نیافت ماه شب گرد ترا
  16. رباعی شمارهٔ ۱۶ ای اشک روان بگو دل‌افزای مرا
  17. رباعی شمارهٔ ۱۷ ای باد سحر خبر بده مر ما را
  18. رباعی شمارهٔ ۱۸ ای چرخ فلک به مکر و بدسازی‌ها
  19. رباعی شمارهٔ ۱۹ ای خواجه به خواب درنبینی ما را
  20. رباعی شمارهٔ ۲۰ ای داده بنان گوهر ایمانی را
  21. رباعی شمارهٔ ۲۱ ای در سر زلف تو پریشانی‌ها
  22. رباعی شمارهٔ ۲۲ ای دریا دل تو گوهر و مرجان را
  23. رباعی شمارهٔ ۲۳ ای دل بچه زهره خواستی یاری را
  24. رباعی شمارهٔ ۲۴ ای دوست به دوستی قرینیم ترا
  25. رباعی شمارهٔ ۲۵ ای سبزی هر درخت و هر باغ و گیا
  26. رباعی شمارهٔ ۲۶ ای شب ، شادی همیشه بادی شادا
  27. رباعی شمارهٔ ۲۷ این آتش عشق می‌پزاند ما را
  28. رباعی شمارهٔ ۲۸ این روزه چو غربا ل ببیزد جان را
  29. رباعی شمارهٔ ۲۹ ای آنکه گرفت شربت از مشرب ما
  30. رباعی شمارهٔ ۳۰ با عشق روان شد از عدم مرکب ما
  31. رباعی شمارهٔ ۳۱ بر رهگذر بلا نهادم دل را
  32. رباعی شمارهٔ ۳۲ پرورد به ناز و نعمت آن دوست مرا
  33. رباعی شمارهٔ ۳۳ بیگاه شده است لیک مر سیران را
  34. رباعی شمارهٔ ۳۴ تا از تو جدا شده است آغوش مرا
  35. رباعی شمارهٔ ۳۵ تا با تو بوم نخسبم از یاری‌ها
  36. رباعی شمارهٔ ۳۶ تا چند از این غرور بسیار ترا
  37. رباعی شمارهٔ ۳۷ تا عشق ترا است این شکرخایی‌ها
  38. رباعی شمارهٔ ۳۸ تا کی باشی ز دور نظارهٔ ما
  39. رباعی شمارهٔ ۳۹ تا نقش خیال دوست با ماست دلا
  40. رباعی شمارهٔ ۴۰ جانا به هلاک بنده مستیز و بیا
  41. رباعی شمارهٔ ۴۱ جز عشق نبود هیچ دمساز مرا
  42. رباعی شمارهٔ ۴۲ چو نزود نبشته بود حق فرقت ما
  43. رباعی شمارهٔ ۴۳ خود را به حیَل درافکنم مست آنجا
  44. رباعی شمارهٔ ۴۴ در جای تو جا نیست به جز آن جان را
  45. رباعی شمارهٔ ۴۵ در چشم ببین دو چشم آن مفتون را
  46. رباعی شمارهٔ ۴۶ در سر دارم ز می پریشانی‌ها
  47. رباعی شمارهٔ ۴۷ دستان کسی دست زنان کرد مرا
  48. رباعی شمارهٔ ۴۸ دل گفت به جان کای خلف هر دو سرا
  49. رباعی شمارهٔ ۴۹ دود دل ما نشان سودا‌ست دلا
  50. رباعی شمارهٔ ۵۰ دیدم در خواب ساقیِ زیبا را
  51. رباعی شمارهٔ ۵۱ زنهار دلا به خود مده ره غم را
  52. رباعی شمارهٔ ۵۲ تنبور چو تن تن برآرد به نوا
  53. رباعی شمارهٔ ۵۳ عاشق شب خلوت از پی پی گم را
  54. رباعی شمارهٔ ۵۴ عاشق همه سال مست و رسوا بادا
  55. رباعی شمارهٔ ۵۵ عشق تو بکشت ترکی و تازی را
  56. رباعی شمارهٔ ۵۶ عشقست طریق و راه پیغمبر ما
  57. رباعی شمارهٔ ۵۷ عمریست ندیده‌ایم گلزار ترا
  58. رباعی شمارهٔ ۵۸ غم خود که بود که یاد آریم او را
  59. رباعی شمارهٔ ۵۹ گر بوی نمی‌بری در این کوی میا
  60. رباعی شمارهٔ ۶۰ گر جان داری بیا و جان باز آنجا

متن اشعار به نقل از گنجور.