پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۴۱۳

مستم ز خمار عبهر جادویت

دفعم چه دهی چو آمدم در کویت

من سیر نمی‌شوم ز لب تر کردن

آن به که مرا درافکنی درجویت

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۴۱۵معشوق شراب‌خوار و بیسامانست
  2. رباعی شمارهٔ ۴۱۶من آن توام کام منت باید جست
  3. رباعی شمارهٔ ۴۱۷من بندهٔ آن کسم که بیماش خوش است
  4. رباعی شمارهٔ ۴۱۸من زان جانم که جانها را جانست
  5. رباعی شمارهٔ ۴۱۹منصور حلاجی که اناالحق میگفت
  6. رباعی شمارهٔ ۴۲۰من کوهم و قال من صدای یار است
  7. رباعی شمارهٔ ۴۲۱من محو خدایم و خدا آن منست
  8. رباعی شمارهٔ ۴۲۲میدان که درون تو مثال غاریست
همه‌ی رباعیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.