پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۳۹۴

گفتی گشتم ملول و سودام گرفت

تا شد دل از این کار و از این جام گرفت

ترسم بروی جامه دران بازآئی

کان گرگ درنده باز تنهام گرفت

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۳۹۶کوچک بودن بزرگ را کوچک نیست
  2. رباعی شمارهٔ ۳۹۷گویند بیا به باغ کانجا لاغ است
  3. رباعی شمارهٔ ۳۹۸گویند که صاحب فنون عقل کل است
  4. رباعی شمارهٔ ۳۹۹گویند که عشق عاقبت تسکین است
  5. رباعی شمارهٔ ۴۰۰گویند مرا که این همه درد چراست
  6. رباعی شمارهٔ ۴۰۱لطف تو جهانی و قرانی افراشت
  7. رباعی شمارهٔ ۴۰۲ما را به جز این زبان ، زبانی دگر است
  8. رباعی شمارهٔ ۴۰۳ما را بدم پیر نگه نتوان داشت
همه‌ی رباعیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.