رباعی شمارهٔ ۳۹۵

ادامه‌ی رباعیات

1. رباعی شمارهٔ ۳۹۷گویند بیا به باغ کانجا لاغ است
2. رباعی شمارهٔ ۳۹۸گویند که صاحب فنون عقل کل است
3. رباعی شمارهٔ ۳۹۹گویند که عشق عاقبت تسکین است
4. رباعی شمارهٔ ۴۰۰گویند مرا که این همه درد چراست
5. رباعی شمارهٔ ۴۰۱لطف تو جهانی و قرانی افراشت
6. رباعی شمارهٔ ۴۰۲ما را به جز این زبان ، زبانی دگر است
7. رباعی شمارهٔ ۴۰۳ما را بدم پیر نگه نتوان داشت
8. رباعی شمارهٔ ۴۰۴ما عاشق عشقیم که عشق است نجات