رباعی شمارهٔ ۳۹۲

ادامه‌ی رباعیات

1. رباعی شمارهٔ ۳۹۴گفتی گشتم ملول و سودام گرفت
2. رباعی شمارهٔ ۳۹۵کم باد سَری که آن سَران را پا نیست
3. رباعی شمارهٔ ۳۹۶کوچک بودن بزرگ را کوچک نیست
4. رباعی شمارهٔ ۳۹۷گویند بیا به باغ کانجا لاغ است
5. رباعی شمارهٔ ۳۹۸گویند که صاحب فنون عقل کل است
6. رباعی شمارهٔ ۳۹۹گویند که عشق عاقبت تسکین است
7. رباعی شمارهٔ ۴۰۰گویند مرا که این همه درد چراست
8. رباعی شمارهٔ ۴۰۱لطف تو جهانی و قرانی افراشت