پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۳۶۲

عشق تو چنین حکیم و استاد چراست

مهر تو چنین لطیف بنیاد چراست

بر عشق چرا سوزم اگر او خوش نیست

ور عشق خوش است این همه فریاد چراست

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۳۶۴عشقی که از او وجود بی‌جان میزیست
  2. رباعی شمارهٔ ۳۶۵عشقی نه به اندازهٔ ما در سر ماست
  3. رباعی شمارهٔ ۳۶۶عقل آمد و پندِ عاشقان پیش گرفت
  4. رباعی شمارهٔ ۳۶۷عمریست که جان بنده بی‌خویشتن است
  5. رباعی شمارهٔ ۳۶۸قومی غمگین و خود ندان غم ز کجاست
  6. رباعی شمارهٔ ۳۶۹گر آتش دل نیست پس این دود چراست
  7. رباعی شمارهٔ ۳۷۰گر آه کنم آه بدین قانع نیست
  8. رباعی شمارهٔ ۳۷۱گر باد بر آن زلف پریشان زندت
همه‌ی رباعیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.