پرش به محتوای اصلی
مهستی گنجوی

مهستی گنجوی

رباعیات

۱۹۱ شعر

فهرست اشعار

  1. رباعی شمارۀ ۱ دوشینه شبم بود شبیه یلدا
  2. رباعی شمارۀ ۲ حمامی را بگو گرت هست صواب
  3. رباعی شمارۀ ۳ گر باد پریر خود نرگس بفراخت
  4. رباعی شمارۀ ۴ آتش بوزید و جامهٔ شوم بسوخت
  5. رباعی شمارۀ ۵ باد آمد و گل بر سر مِی‌خواران ریخت
  6. رباعی شمارۀ ۶ لاله چو پریر آتش شور انگیخت
  7. رباعی شمارۀ ۷ چون دلبر من به نزد فصّاد نشست
  8. رباعی شمارۀ ۸ در مرو پریر لاله آتش انگیخت
  9. رباعی شمارۀ ۹ هر لحظه غمی به مستمندی رسدت
  10. رباعی شمارۀ ۱۰ خط بین که فلک بر رخ دل‌خواه نبشت
  11. رباعی شمارۀ ۱۱ هنگام صبوح گر بت حورسرشت
  12. رباعی شمارۀ ۱۲ با من لب تو چو زلف تو بسته چراست؟
  13. رباعی شمارۀ ۱۳ گفتی که بدین رخان زیبا که مراست
  14. رباعی شمارۀ ۱۴ بازار دلم با سر سودات خوش‌ست
  15. رباعی شمارۀ ۱۵ در میکده پیش بت تحیّات خوش است
  16. رباعی شمارۀ ۱۶ صحّاف پسر که شهرهٔ آفاق است
  17. رباعی شمارۀ ۱۷ ایام چو آتشکده از سینهٔ ماست
  18. رباعی شمارۀ ۱۸ افسوس که اطراف گلت خار گرفت
  19. رباعی شمارۀ ۱۹ گفتم که لبم به بوسه‌ای مهمان است
  20. رباعی شمارۀ ۲۰ دریای سرشک دیدهٔ پر نم ماست
  21. رباعی شمارۀ ۲۱ آن بت که رخش رشک گل و یاسمن است
  22. رباعی شمارۀ ۲۲ با خصم منت همیشه دمسازی‌هاست
  23. رباعی شمارۀ ۲۳ گیسو به سر زلف تو درخواهم بست
  24. رباعی شمارۀ ۲۴ آن کودک نعل‌بند داس اندر دست
  25. رباعی شمارۀ ۲۵ چون با دل تو نیست وفا در یک پوست
  26. رباعی شمارۀ ۲۶ جوله پسری که جان و دل خستهٔ اوست
  27. رباعی شمارۀ ۲۷ آتش‌روئی پریر در ما پیوست
  28. رباعی شمارۀ ۲۸ دل جای غم توست چنان تنگ که هست
  29. رباعی شمارۀ ۲۹ چندان که نخواهی غم و رنجوری هست
  30. رباعی شمارۀ ۳۰ در خانهٔ تو آنچه مرا شاید، نیست
  31. رباعی شمارۀ ۳۱ امشب شب هجران و وداع و دوری‌ست
  32. رباعی شمارۀ ۳۲ در آتش دل پریر بودم بنهفت
  33. رباعی شمارۀ ۳۳ سرمایهٔ خرمی بجز روی تو نیست
  34. رباعی شمارۀ ۳۴ ما را به دم پیر نگه نتوان داشت
  35. رباعی شمارۀ ۳۵ شب‌ها که به ناز با تو خفتم همه رفت
  36. رباعی شمارۀ ۳۶ در عالم عشق تا دلم سلطان گشت
  37. رباعی شمارۀ ۳۷ چون شانه و سنگ اگر پذیرد رایت
  38. رباعی شمارۀ ۳۸ من برخی آبی که رود در جویت
  39. رباعی شمارۀ ۳۹ ای گشته خجل پری و حور از رویت
  40. رباعی شمارۀ ۴۰ در طاس فلک نقش قضا و قدر است
  41. رباعی شمارۀ ۴۱ سوگند به آفتاب یعنی رویت
  42. رباعی شمارۀ ۴۲ تیر ستم تو را دلم ترکش باد
  43. رباعی شمارۀ ۴۳ آن روز که مرکب فلک زین کردند
  44. رباعی شمارۀ ۴۴ در دهر مرا جز تو دل‌افروز مباد
  45. رباعی شمارۀ ۴۵ بی یاد تو در تنم نفس پیکان باد
  46. رباعی شمارۀ ۴۶ گر ملک تو مصر و روم و چین خواهد بود
  47. رباعی شمارۀ ۴۷ ای باد که جان فدای پیغام تو باد
  48. رباعی شمارۀ ۴۸ چشمم چو بر آن عارض گلگون افتاد
  49. رباعی شمارۀ ۴۹ کردی به سخن پریرم از هجر آزاد
  50. رباعی شمارۀ ۵۰ ز اندیشهٔ این دلم به خون می‌گردد
  51. رباعی شمارۀ ۵۱ غم با لطف تو شادمانی گردد
  52. رباعی شمارۀ ۵۲ مشکی که ز چین ختن آهو دارد
  53. رباعی شمارۀ ۵۳ جانانه هر آن کس که دلی خوش دارد
  54. رباعی شمارۀ ۵۴ جان در ره عاشقی خطر باید کرد
  55. رباعی شمارۀ ۵۵ شاها فلکت اسب سعادت زین کرد
  56. رباعی شمارۀ ۵۶ قصه چه کنم که اشتیاق تو چه کرد
  57. رباعی شمارۀ ۵۷ بگذشت پریر باد بر لاله و ورد
  58. رباعی شمارۀ ۵۸ هر کارد که از کشتهٔ خود برگیرد
  59. رباعی شمارۀ ۵۹ آن یار کله‌دوز چه شیرین دوزد
  60. رباعی شمارۀ ۶۰ چشم ترکت چون مست برمی‌خیزد

متن اشعار به نقل از گنجور.