مهستی گنجوی
رباعی شمارۀ ۲۳
گیسو به سر زلف تو درخواهم بست
تا بنشینی چو دوش نگریزی مست
پیش از مستی هر آنچهم اندر دل هست
میگویم تا باز نگوئی شد مست
مهستی گنجوی
گیسو به سر زلف تو درخواهم بست
تا بنشینی چو دوش نگریزی مست
پیش از مستی هر آنچهم اندر دل هست
میگویم تا باز نگوئی شد مست
دربارهی مهستی گنجویمَهْسِتی گنجوی از شاعران زن متقدم تاریخ ادبیات فارسی و همدوره با غزنویان بوده است. همسر وی را امیراحمد پسر خطیب گنجه و سال وفات وی را ۵۷۶ یا ۵۷۷ هجری قمری نوشتهاند. از وی کتاب کامل و مستقلی باقی نمانده است (اطلاعات بیشتر). مجموعهٔ رباعیات مهستی به همت آقای علی پیسپار و از روی یک نسخهٔ چاپ شده در آذربایجان شوروی به گ...
زندگینامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.