پرش به محتوای اصلی
مهستی گنجوی مهستی گنجوی

رباعیات

رباعی شمارۀ ۲۴

آن کودک نعل‌بند داس اندر دست

چون نعل بر اسب بست از پای نشست

زین نادره‌تر که دید در عالم پست

بدری به سم اسب هلالی بربست

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارۀ ۲۶جوله پسری که جان و دل خستهٔ اوست
  2. رباعی شمارۀ ۲۷آتش‌روئی پریر در ما پیوست
  3. رباعی شمارۀ ۲۸دل جای غم توست چنان تنگ که هست
  4. رباعی شمارۀ ۲۹چندان که نخواهی غم و رنجوری هست
  5. رباعی شمارۀ ۳۰در خانهٔ تو آنچه مرا شاید، نیست
  6. رباعی شمارۀ ۳۱امشب شب هجران و وداع و دوری‌ست
  7. رباعی شمارۀ ۳۲در آتش دل پریر بودم بنهفت
  8. رباعی شمارۀ ۳۳سرمایهٔ خرمی بجز روی تو نیست
همه‌ی رباعیات ←

مهستی گنجوی درباره‌ی مهستی گنجوی

مَهْسِتی گنجوی از شاعران زن متقدم تاریخ ادبیات فارسی و همدوره با غزنویان بوده است. همسر وی را امیراحمد پسر خطیب گنجه و سال وفات وی را ۵۷۶ یا ۵۷۷ هجری قمری نوشته‌اند. از وی کتاب کامل و مستقلی باقی نمانده است (اطلاعات بیشتر). مجموعهٔ رباعیات مهستی به همت آقای علی پی‌سپار و از روی یک نسخهٔ چاپ شده در آذربایجان شوروی به گ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.