پرش به محتوای اصلی
مهستی گنجوی مهستی گنجوی

رباعیات

رباعی شمارۀ ۲۷

آتش‌روئی پریر در ما پیوست

دی آب رخم ببرد و عهدم بشکست

امروز اگر نه خاک پایش باشم

فردا برود، باد بماند در دست

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارۀ ۲۹چندان که نخواهی غم و رنجوری هست
  2. رباعی شمارۀ ۳۰در خانهٔ تو آنچه مرا شاید، نیست
  3. رباعی شمارۀ ۳۱امشب شب هجران و وداع و دوری‌ست
  4. رباعی شمارۀ ۳۲در آتش دل پریر بودم بنهفت
  5. رباعی شمارۀ ۳۳سرمایهٔ خرمی بجز روی تو نیست
  6. رباعی شمارۀ ۳۴ما را به دم پیر نگه نتوان داشت
  7. رباعی شمارۀ ۳۵شب‌ها که به ناز با تو خفتم همه رفت
  8. رباعی شمارۀ ۳۶در عالم عشق تا دلم سلطان گشت
همه‌ی رباعیات ←

مهستی گنجوی درباره‌ی مهستی گنجوی

مَهْسِتی گنجوی از شاعران زن متقدم تاریخ ادبیات فارسی و همدوره با غزنویان بوده است. همسر وی را امیراحمد پسر خطیب گنجه و سال وفات وی را ۵۷۶ یا ۵۷۷ هجری قمری نوشته‌اند. از وی کتاب کامل و مستقلی باقی نمانده است (اطلاعات بیشتر). مجموعهٔ رباعیات مهستی به همت آقای علی پی‌سپار و از روی یک نسخهٔ چاپ شده در آذربایجان شوروی به گ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.