پرش به محتوای اصلی
مهستی گنجوی مهستی گنجوی

رباعیات

رباعی شمارۀ ۳۰

در خانهٔ تو آنچه مرا شاید، نیست

بندی ز دل رمیده بگشاید، نیست

گویی همه چیز دارم از مال و منال

آری همه هست آنچه می‌باید، نیست

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارۀ ۳۲در آتش دل پریر بودم بنهفت
  2. رباعی شمارۀ ۳۳سرمایهٔ خرمی بجز روی تو نیست
  3. رباعی شمارۀ ۳۴ما را به دم پیر نگه نتوان داشت
  4. رباعی شمارۀ ۳۵شب‌ها که به ناز با تو خفتم همه رفت
  5. رباعی شمارۀ ۳۶در عالم عشق تا دلم سلطان گشت
  6. رباعی شمارۀ ۳۷چون شانه و سنگ اگر پذیرد رایت
  7. رباعی شمارۀ ۳۸من برخی آبی که رود در جویت
  8. رباعی شمارۀ ۳۹ای گشته خجل پری و حور از رویت
همه‌ی رباعیات ←

مهستی گنجوی درباره‌ی مهستی گنجوی

مَهْسِتی گنجوی از شاعران زن متقدم تاریخ ادبیات فارسی و همدوره با غزنویان بوده است. همسر وی را امیراحمد پسر خطیب گنجه و سال وفات وی را ۵۷۶ یا ۵۷۷ هجری قمری نوشته‌اند. از وی کتاب کامل و مستقلی باقی نمانده است (اطلاعات بیشتر). مجموعهٔ رباعیات مهستی به همت آقای علی پی‌سپار و از روی یک نسخهٔ چاپ شده در آذربایجان شوروی به گ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.