پرش به محتوای اصلی
مهستی گنجوی مهستی گنجوی

رباعیات

رباعی شمارۀ ۳۶

در عالم عشق تا دلم سلطان گشت

آزاد ز کفر و فارغ از ایمان گشت

اندر ره خود مشکل خود خود دیدم

از خود چو برون شدم رهم آسان گشت

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارۀ ۳۸من برخی آبی که رود در جویت
  2. رباعی شمارۀ ۳۹ای گشته خجل پری و حور از رویت
  3. رباعی شمارۀ ۴۰در طاس فلک نقش قضا و قدر است
  4. رباعی شمارۀ ۴۱سوگند به آفتاب یعنی رویت
  5. رباعی شمارۀ ۴۲تیر ستم تو را دلم ترکش باد
  6. رباعی شمارۀ ۴۳آن روز که مرکب فلک زین کردند
  7. رباعی شمارۀ ۴۴در دهر مرا جز تو دل‌افروز مباد
  8. رباعی شمارۀ ۴۵بی یاد تو در تنم نفس پیکان باد
همه‌ی رباعیات ←

مهستی گنجوی درباره‌ی مهستی گنجوی

مَهْسِتی گنجوی از شاعران زن متقدم تاریخ ادبیات فارسی و همدوره با غزنویان بوده است. همسر وی را امیراحمد پسر خطیب گنجه و سال وفات وی را ۵۷۶ یا ۵۷۷ هجری قمری نوشته‌اند. از وی کتاب کامل و مستقلی باقی نمانده است (اطلاعات بیشتر). مجموعهٔ رباعیات مهستی به همت آقای علی پی‌سپار و از روی یک نسخهٔ چاپ شده در آذربایجان شوروی به گ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.