پرش به محتوای اصلی
مهستی گنجوی مهستی گنجوی

رباعیات

رباعی شمارۀ ۵۴

جان در ره عاشقی خطر باید کرد

آسوده دلی زیر و زبر باید کرد

وآنگه ز وصال باز نادیده اثر

با درد دل از جهان گذر باید کرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارۀ ۵۶قصه چه کنم که اشتیاق تو چه کرد
  2. رباعی شمارۀ ۵۷بگذشت پریر باد بر لاله و ورد
  3. رباعی شمارۀ ۵۸هر کارد که از کشتهٔ خود برگیرد
  4. رباعی شمارۀ ۵۹آن یار کله‌دوز چه شیرین دوزد
  5. رباعی شمارۀ ۶۰چشم ترکت چون مست برمی‌خیزد
  6. رباعی شمارۀ ۶۱چون زور کمان در بر و دوش تو رسد
  7. رباعی شمارۀ ۶۲شاها ز منت مدح و ثنا بس باشد
  8. رباعی شمارۀ ۶۳سرمایهٔ روزگارم از دست بشد
همه‌ی رباعیات ←

مهستی گنجوی درباره‌ی مهستی گنجوی

مَهْسِتی گنجوی از شاعران زن متقدم تاریخ ادبیات فارسی و همدوره با غزنویان بوده است. همسر وی را امیراحمد پسر خطیب گنجه و سال وفات وی را ۵۷۶ یا ۵۷۷ هجری قمری نوشته‌اند. از وی کتاب کامل و مستقلی باقی نمانده است (اطلاعات بیشتر). مجموعهٔ رباعیات مهستی به همت آقای علی پی‌سپار و از روی یک نسخهٔ چاپ شده در آذربایجان شوروی به گ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.