پرش به محتوای اصلی
مهستی گنجوی مهستی گنجوی

رباعیات

رباعی شمارۀ ۶۱

چون زور کمان در بر و دوش تو رسد

تیرش به لب چشمهٔ نوش تو رسد

گوئی زهش از حدیث من تافته‌اند

زیرا که به صد حیله به گوش تو رسد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارۀ ۶۳سرمایهٔ روزگارم از دست بشد
  2. رباعی شمارۀ ۶۴گفتم نظری که عمر من فاسد شد
  3. رباعی شمارۀ ۶۵این اشک عقیق رنگ من چون بچکد
  4. رباعی شمارۀ ۶۶سودازدهٔ جمال تو باز آمد
  5. رباعی شمارۀ ۶۷ایام بر آن است که تا بتواند
  6. رباعی شمارۀ ۶۸تا از تف آب چرخ افراشته‌اند
  7. رباعی شمارۀ ۶۹آن‌ها که هوای عشق موزون زده‌اند
  8. رباعی شمارۀ ۷۰پیوسته خرابات ز رندان خوش باد
همه‌ی رباعیات ←

مهستی گنجوی درباره‌ی مهستی گنجوی

مَهْسِتی گنجوی از شاعران زن متقدم تاریخ ادبیات فارسی و همدوره با غزنویان بوده است. همسر وی را امیراحمد پسر خطیب گنجه و سال وفات وی را ۵۷۶ یا ۵۷۷ هجری قمری نوشته‌اند. از وی کتاب کامل و مستقلی باقی نمانده است (اطلاعات بیشتر). مجموعهٔ رباعیات مهستی به همت آقای علی پی‌سپار و از روی یک نسخهٔ چاپ شده در آذربایجان شوروی به گ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.