پرش به محتوای اصلی
مهستی گنجوی مهستی گنجوی

رباعیات

رباعی شمارۀ ۶۴

گفتم نظری که عمر من فاسد شد

گفتا ز حسد جهان پر از حاسد شد

گفتم بوسی به جان دهی گفت برو

بازار لب من اینچنین کاسد شد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارۀ ۶۶سودازدهٔ جمال تو باز آمد
  2. رباعی شمارۀ ۶۷ایام بر آن است که تا بتواند
  3. رباعی شمارۀ ۶۸تا از تف آب چرخ افراشته‌اند
  4. رباعی شمارۀ ۶۹آن‌ها که هوای عشق موزون زده‌اند
  5. رباعی شمارۀ ۷۰پیوسته خرابات ز رندان خوش باد
  6. رباعی شمارۀ ۷۱گل ساخت ز شکل غنچه پیکانی چند
  7. رباعی شمارۀ ۷۲شهری زن و مرد در رخت می‌نگرند
  8. رباعی شمارۀ ۷۳شاهان چو به روز بزم ساغر گیرند
همه‌ی رباعیات ←

مهستی گنجوی درباره‌ی مهستی گنجوی

مَهْسِتی گنجوی از شاعران زن متقدم تاریخ ادبیات فارسی و همدوره با غزنویان بوده است. همسر وی را امیراحمد پسر خطیب گنجه و سال وفات وی را ۵۷۶ یا ۵۷۷ هجری قمری نوشته‌اند. از وی کتاب کامل و مستقلی باقی نمانده است (اطلاعات بیشتر). مجموعهٔ رباعیات مهستی به همت آقای علی پی‌سپار و از روی یک نسخهٔ چاپ شده در آذربایجان شوروی به گ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.