پرش به محتوای اصلی
مهستی گنجوی مهستی گنجوی

رباعیات

رباعی شمارۀ ۷۳

شاهان چو به روز بزم ساغر گیرند

بر باد سماع و چنگ چاکر گیرند

دست چو منی که پای‌بند طرب است

در چرم نگیرند که در زر گیرند

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارۀ ۷۵شب را چه خبر که عاشقان می چه کشند
  2. رباعی شمارۀ ۷۶با هر که دلم ز عشق تو راز کند
  3. رباعی شمارۀ ۷۷کس چون تو به عقل زندگانی نکند
  4. رباعی شمارۀ ۷۸تا سنبل تو غالیه‌سائی نکند
  5. رباعی شمارۀ ۷۹آن، کآتش مهر در دل ما افکند
  6. رباعی شمارۀ ۸۰منگر به زمین که خاک و آبت بیند
  7. رباعی شمارۀ ۸۱شوی زن نوجوان اگر پیر بود
  8. رباعی شمارۀ ۸۲در غربت اگر چه بخت همره نبود
همه‌ی رباعیات ←

مهستی گنجوی درباره‌ی مهستی گنجوی

مَهْسِتی گنجوی از شاعران زن متقدم تاریخ ادبیات فارسی و همدوره با غزنویان بوده است. همسر وی را امیراحمد پسر خطیب گنجه و سال وفات وی را ۵۷۶ یا ۵۷۷ هجری قمری نوشته‌اند. از وی کتاب کامل و مستقلی باقی نمانده است (اطلاعات بیشتر). مجموعهٔ رباعیات مهستی به همت آقای علی پی‌سپار و از روی یک نسخهٔ چاپ شده در آذربایجان شوروی به گ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.