پرش به محتوای اصلی
مهستی گنجوی مهستی گنجوی

رباعیات

رباعی شمارۀ ۸۰

منگر به زمین که خاک و آبت بیند

منگر به فلک که آفتابت بیند

جانم بشود ز غیرت ای جان و جهان

گر زآنکه شبی کسی به خوابت بیند

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارۀ ۸۲در غربت اگر چه بخت همره نبود
  2. رباعی شمارۀ ۸۳در دل همه شرک، روی بر خاک چه سود؟
  3. رباعی شمارۀ ۸۴سهمی که مرا دلبر خباز دهد
  4. رباعی شمارۀ ۸۵مه بر رخ تو گزیدنم دل ندهد
  5. رباعی شمارۀ ۸۶زیبا بت کفشگر چو کفش آراید
  6. رباعی شمارۀ ۸۷اشکم ز دو دیده متصل می‌آید
  7. رباعی شمارۀ ۸۸چشمم چو به چشم خویش چشم تو بدید
  8. رباعی شمارۀ ۸۹خطت چو بنفشه از گل آورد پدید
همه‌ی رباعیات ←

مهستی گنجوی درباره‌ی مهستی گنجوی

مَهْسِتی گنجوی از شاعران زن متقدم تاریخ ادبیات فارسی و همدوره با غزنویان بوده است. همسر وی را امیراحمد پسر خطیب گنجه و سال وفات وی را ۵۷۶ یا ۵۷۷ هجری قمری نوشته‌اند. از وی کتاب کامل و مستقلی باقی نمانده است (اطلاعات بیشتر). مجموعهٔ رباعیات مهستی به همت آقای علی پی‌سپار و از روی یک نسخهٔ چاپ شده در آذربایجان شوروی به گ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.