پرش به محتوای اصلی
مهستی گنجوی مهستی گنجوی

رباعیات

رباعی شمارۀ ۷۴

بس جور کز آن غمزهٔ زیبات کشند

بس درد کز آن قامت رعنات کشند

بر نطع وفا بیار شطرنج مراد

آخر روزی به خانهٔ مات کشند

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارۀ ۷۶با هر که دلم ز عشق تو راز کند
  2. رباعی شمارۀ ۷۷کس چون تو به عقل زندگانی نکند
  3. رباعی شمارۀ ۷۸تا سنبل تو غالیه‌سائی نکند
  4. رباعی شمارۀ ۷۹آن، کآتش مهر در دل ما افکند
  5. رباعی شمارۀ ۸۰منگر به زمین که خاک و آبت بیند
  6. رباعی شمارۀ ۸۱شوی زن نوجوان اگر پیر بود
  7. رباعی شمارۀ ۸۲در غربت اگر چه بخت همره نبود
  8. رباعی شمارۀ ۸۳در دل همه شرک، روی بر خاک چه سود؟
همه‌ی رباعیات ←

مهستی گنجوی درباره‌ی مهستی گنجوی

مَهْسِتی گنجوی از شاعران زن متقدم تاریخ ادبیات فارسی و همدوره با غزنویان بوده است. همسر وی را امیراحمد پسر خطیب گنجه و سال وفات وی را ۵۷۶ یا ۵۷۷ هجری قمری نوشته‌اند. از وی کتاب کامل و مستقلی باقی نمانده است (اطلاعات بیشتر). مجموعهٔ رباعیات مهستی به همت آقای علی پی‌سپار و از روی یک نسخهٔ چاپ شده در آذربایجان شوروی به گ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.