پرش به محتوای اصلی
مهستی گنجوی مهستی گنجوی

رباعیات

رباعی شمارۀ ۷۶

با هر که دلم ز عشق تو راز کند

اول سخن از هجر تو آغاز کند

از ناز، دو چشم خود چنان باز کنی

که‌اندُهْ زده لب به خنده‌ای باز کند

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارۀ ۷۸تا سنبل تو غالیه‌سائی نکند
  2. رباعی شمارۀ ۷۹آن، کآتش مهر در دل ما افکند
  3. رباعی شمارۀ ۸۰منگر به زمین که خاک و آبت بیند
  4. رباعی شمارۀ ۸۱شوی زن نوجوان اگر پیر بود
  5. رباعی شمارۀ ۸۲در غربت اگر چه بخت همره نبود
  6. رباعی شمارۀ ۸۳در دل همه شرک، روی بر خاک چه سود؟
  7. رباعی شمارۀ ۸۴سهمی که مرا دلبر خباز دهد
  8. رباعی شمارۀ ۸۵مه بر رخ تو گزیدنم دل ندهد
همه‌ی رباعیات ←

مهستی گنجوی درباره‌ی مهستی گنجوی

مَهْسِتی گنجوی از شاعران زن متقدم تاریخ ادبیات فارسی و همدوره با غزنویان بوده است. همسر وی را امیراحمد پسر خطیب گنجه و سال وفات وی را ۵۷۶ یا ۵۷۷ هجری قمری نوشته‌اند. از وی کتاب کامل و مستقلی باقی نمانده است (اطلاعات بیشتر). مجموعهٔ رباعیات مهستی به همت آقای علی پی‌سپار و از روی یک نسخهٔ چاپ شده در آذربایجان شوروی به گ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.