پرش به محتوای اصلی
مهستی گنجوی مهستی گنجوی

رباعیات

رباعی شمارۀ ۶۷

ایام بر آن است که تا بتواند

یک روز مرا به کام دل ننشاند

عهدی دارد فلک که تا گرد جهان

خود می‌گردد مرا همی گرداند

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارۀ ۶۹آن‌ها که هوای عشق موزون زده‌اند
  2. رباعی شمارۀ ۷۰پیوسته خرابات ز رندان خوش باد
  3. رباعی شمارۀ ۷۱گل ساخت ز شکل غنچه پیکانی چند
  4. رباعی شمارۀ ۷۲شهری زن و مرد در رخت می‌نگرند
  5. رباعی شمارۀ ۷۳شاهان چو به روز بزم ساغر گیرند
  6. رباعی شمارۀ ۷۴بس جور کز آن غمزهٔ زیبات کشند
  7. رباعی شمارۀ ۷۵شب را چه خبر که عاشقان می چه کشند
  8. رباعی شمارۀ ۷۶با هر که دلم ز عشق تو راز کند
همه‌ی رباعیات ←

مهستی گنجوی درباره‌ی مهستی گنجوی

مَهْسِتی گنجوی از شاعران زن متقدم تاریخ ادبیات فارسی و همدوره با غزنویان بوده است. همسر وی را امیراحمد پسر خطیب گنجه و سال وفات وی را ۵۷۶ یا ۵۷۷ هجری قمری نوشته‌اند. از وی کتاب کامل و مستقلی باقی نمانده است (اطلاعات بیشتر). مجموعهٔ رباعیات مهستی به همت آقای علی پی‌سپار و از روی یک نسخهٔ چاپ شده در آذربایجان شوروی به گ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.