پرش به محتوای اصلی
مهستی گنجوی مهستی گنجوی

رباعیات

رباعی شمارۀ ۶۲

شاها ز منت مدح و ثنا بس باشد

وز پیرزنی تو را دعا بس باشد

گر گاو نیَم شاخ نه درخورد منست

ور گاو شدم شاخ دو تا بس باشد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارۀ ۶۴گفتم نظری که عمر من فاسد شد
  2. رباعی شمارۀ ۶۵این اشک عقیق رنگ من چون بچکد
  3. رباعی شمارۀ ۶۶سودازدهٔ جمال تو باز آمد
  4. رباعی شمارۀ ۶۷ایام بر آن است که تا بتواند
  5. رباعی شمارۀ ۶۸تا از تف آب چرخ افراشته‌اند
  6. رباعی شمارۀ ۶۹آن‌ها که هوای عشق موزون زده‌اند
  7. رباعی شمارۀ ۷۰پیوسته خرابات ز رندان خوش باد
  8. رباعی شمارۀ ۷۱گل ساخت ز شکل غنچه پیکانی چند
همه‌ی رباعیات ←

مهستی گنجوی درباره‌ی مهستی گنجوی

مَهْسِتی گنجوی از شاعران زن متقدم تاریخ ادبیات فارسی و همدوره با غزنویان بوده است. همسر وی را امیراحمد پسر خطیب گنجه و سال وفات وی را ۵۷۶ یا ۵۷۷ هجری قمری نوشته‌اند. از وی کتاب کامل و مستقلی باقی نمانده است (اطلاعات بیشتر). مجموعهٔ رباعیات مهستی به همت آقای علی پی‌سپار و از روی یک نسخهٔ چاپ شده در آذربایجان شوروی به گ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.