پرش به محتوای اصلی
مهستی گنجوی مهستی گنجوی

رباعیات

رباعی شمارۀ ۸

در مرو پریر لاله آتش انگیخت

دی نیلوفر به بلخ در آب گریخت

در خاک نشابور گل امروز آمد

فردا به هری باد سمن خواهد ریخت

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارۀ ۱۰خط بین که فلک بر رخ دل‌خواه نبشت
  2. رباعی شمارۀ ۱۱هنگام صبوح گر بت حورسرشت
  3. رباعی شمارۀ ۱۲با من لب تو چو زلف تو بسته چراست؟
  4. رباعی شمارۀ ۱۳گفتی که بدین رخان زیبا که مراست
  5. رباعی شمارۀ ۱۴بازار دلم با سر سودات خوش‌ست
  6. رباعی شمارۀ ۱۵در میکده پیش بت تحیّات خوش است
  7. رباعی شمارۀ ۱۶صحّاف پسر که شهرهٔ آفاق است
  8. رباعی شمارۀ ۱۷ایام چو آتشکده از سینهٔ ماست
همه‌ی رباعیات ←

مهستی گنجوی درباره‌ی مهستی گنجوی

مَهْسِتی گنجوی از شاعران زن متقدم تاریخ ادبیات فارسی و همدوره با غزنویان بوده است. همسر وی را امیراحمد پسر خطیب گنجه و سال وفات وی را ۵۷۶ یا ۵۷۷ هجری قمری نوشته‌اند. از وی کتاب کامل و مستقلی باقی نمانده است (اطلاعات بیشتر). مجموعهٔ رباعیات مهستی به همت آقای علی پی‌سپار و از روی یک نسخهٔ چاپ شده در آذربایجان شوروی به گ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.