پرش به محتوای اصلی
مهستی گنجوی مهستی گنجوی

رباعیات

رباعی شمارۀ ۴۸

چشمم چو بر آن عارض گلگون افتاد

دل نیز ز راه دیده بیرون افتاد

این گفت منم عاشق و آن گفت منم

فی‌الجمله میان چشم و دل خون افتاد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارۀ ۵۰ز اندیشهٔ این دلم به خون می‌گردد
  2. رباعی شمارۀ ۵۱غم با لطف تو شادمانی گردد
  3. رباعی شمارۀ ۵۲مشکی که ز چین ختن آهو دارد
  4. رباعی شمارۀ ۵۳جانانه هر آن کس که دلی خوش دارد
  5. رباعی شمارۀ ۵۴جان در ره عاشقی خطر باید کرد
  6. رباعی شمارۀ ۵۵شاها فلکت اسب سعادت زین کرد
  7. رباعی شمارۀ ۵۶قصه چه کنم که اشتیاق تو چه کرد
  8. رباعی شمارۀ ۵۷بگذشت پریر باد بر لاله و ورد
همه‌ی رباعیات ←

مهستی گنجوی درباره‌ی مهستی گنجوی

مَهْسِتی گنجوی از شاعران زن متقدم تاریخ ادبیات فارسی و همدوره با غزنویان بوده است. همسر وی را امیراحمد پسر خطیب گنجه و سال وفات وی را ۵۷۶ یا ۵۷۷ هجری قمری نوشته‌اند. از وی کتاب کامل و مستقلی باقی نمانده است (اطلاعات بیشتر). مجموعهٔ رباعیات مهستی به همت آقای علی پی‌سپار و از روی یک نسخهٔ چاپ شده در آذربایجان شوروی به گ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.